'S avonds laat lig ik in bed
en denk ik aan jou,
dan denk ik na over dingen,
zoals hoeveel ik om je geef,
We hebben zovaak ruzie,
terwijl we dat alle 2 niet willen,
en vraag ik me dan af,
of het komt doordat we beiden zo
verschillen.
Nee ik wil niet,
Nee ik wil geen pijn,
het enige wat ik wil,
is gelukkig zijn.
Ik begrijp het niet,
wat is er dat onze toekomst
samen verstoord?
Waarom worden mijn gebeden,
daarboven dan niet verhoord?
Als ik niet samen met jou ben,
dn voel ik een scheur in me hart.
Ik weet gewoon 100% zeker,
wij horen samen en niet apart.

Onze liefde voor elkaar,
zal nooit iemand mogen weten.
Onze liefde is voor ons een gevaar,
wat niemand snel zal vergeten.

Een lange tijd heb ik er
tegen gevochten,
Geprobeerd mijn liefde voor
jou geheim te houden.
Ik merkte dat mijn gevoelens
steeds de jouwe zochten,
maar moest je gewoon als een
vriend beschouwen.

Onze liefde zal heel wat
mensen ongelukkig maken,
het is onze taak om dat
te voorkomen.
We zullen elkaar nooit aan
mogen raken.
Onze liefde mag alleen voortleven
in onze dromen.

Misschien dat er ooit nog
een kans bestaat,
dat wij samen in liefde
mogen gaan leven,
en alles een stuk beter gaat.
Tot dan zal ik de hoop nooit
opgeven en me liefde voor
jou zal blijven voortleven.

Ik zit hier met mijn
ogen dicht,
en schrijf speciaal voor
jou dit gedicht.
En nu ik hier aan het schrijven ben,
moet ik denken,
denken aan jou.

Bij jou wil ik zijn,
bij jou is het altijd heel erg fijn.
De woordjes "ik mis je"
zeggen niet zoveel.
Ze komen daarom ook niet
vaak door mijn keel.
Maar als je weet hoeveel ik
voor jou voel,
dan weet je precies wat ik bedoel.

Jij bent daarom ook heel
speciaal voor mij,
jou stralende ogen maken
mij steeds weer blij.
Net zoals jou mooie lach,
dat gebeurt iedere dag.

Jij bent de zon die in mijn
leven schijnt.
En als ik kon toveren,
dan zou ik toveren dat
ie nooit meer verdwijnt.
Dat niemand je hart nimmer
ooit weer kan veroveren.

Ik ben echt blij dat ik
je ken,
en dat ik gek op je ben.
Het enige wat ik nu wil
is samen zijn met jou,
ik zou je laten voelen 
vanuit het diepste van
mijn hart,
dat ik je iedere keer weer mis
en het gemis zich steeds weer 
herhaalt, totdat het er 
niet meer is! 

Ik zit in mijn kamer en staar
door het raam.
Ik denk aan jou en voel een traan.
Het is hier zo stil,
ik ben alleen.
Mijn gedachtens dwalen,
waar moet ik heen.
Mijn verstand en mijn hart,
ze zijn in strijd.
Maar mijn hart wint nog steeds,
want ik wil je niet kwijt.
Ik zie je ogen,
ik hoor je lach,
iets wat niet mag.
Waar is mijn verstand, waar is het heen?
Het is hier zo stil ik ben alleen.
Ik mis je en voel een traan.
Ik zit in mijn kamer en staar nog steeds
uit het raam!

Je moet eerst vrede in je
hart gaan vinden.
Vrede en rust,
heel diep
van binnen.
Heus mijn lief, ik zal op
je blijven wachten.
Jij bent toch nooit uit
mijn gedachten
en wanneer je die
vrede hebt gevonden en
een besluit hebt genomen,
"je ja-woord" hebt gezonden,
dan kom ik naar jou met
een hart vol geluk en vreugde en
wie weet, gaat de
toekomstige liefde nooit
meer stuk.

We moeten dan samen
heel veel praten,
wat we gaan doen en wat
we laten.
Heus mijn schat,
het komt wel goed.
Ikzelf ben steeds vol
goede moed.

Ik neem je mee in een
wereld vol liefde.
En jij laat alles achter
wat je ooit griefde.
De jaren zullen we
samen beleven.
Want jij bent of wordt
"mijn vriend"...
misschien ooit wel mijn
leven!